Γροθιά στο στομάχι

Μιας και χρόνο δε βρίσκω αρκετό ώστε να γράψω μια αξιοπρεπή ανάρτηση για κάποιο βιβλιοθηκονομικό θέμα, θα περιοριστώ στο να προτείνω ένα video στο www.youtube.com
Το ακόλουθο url οδηγεί σε ένα video που έχουν φτιάξει μια παρέα παιδιών ως φόντο στο τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη «Δεν μπορώ».
http://www.youtube.com/watch?v=0VIRNQjgnJ8&feature=PlayList&p=8BE173E4128A2C0D&index=22&playnext=1&playnext_from=PL
Ο λόγος που μπαίνω στη διαδικασία να αναφερθώ στο συγκεκριμένο video, εκτός από τ’ ότι πρόκειται για πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, είναι γιατί βλέποντας το τελικό αποτέλεσμα εκτός από πολύ καλό αισθητικά ήταν και μια γερή γροθιά στο στομάχι. Τα εν λόγω παιδιά έχουν χρησιμοποιήσει ένα από τα αρκετά γνωστά chain letters που κατά πάσα πιθανότητα πολλοί από εμάς έχουν λάβει. Πρόκειται για μια παρουσίαση της γης σε αριθμούς. Μιας γης μικροσκοπικής ώστε να συνειδητοποιούμε όλοι τα μεγέθη.
Βλέποντάς το, την πρώτη φορά, με συνεπήρε το τραγούδι. Τη δεύτερη, διάβασα όσα έγραφε η παρουσίαση. Την τρίτη και την τέταρτη προσπάθησα να τα συνειδητοποιήσω. Την πέμπτη φορά, εστίασα στις τελευταίες εικόνες της προβολής. Στις εικόνες 4-5 παιδιών που έβαλαν τα πλατιά τους χαμόγελα, φωτογραφήθηκαν και με έκαναν να νιώσω μέλος της παρέας τους.
Αυτοί οι πιτσιρικάδες που, αν και δεν υπολογίζω καλά τις ηλικίες, δε μου φάνηκαν για πάνω από 16-17 χρονών.
Κι όμως, αυτοί οι πιτσιρικάδες, μου έβαλαν τα γυαλιά. Με έκαναν να συνειδητοποιήσω πόσες λάθος προτεραιότητες έχω και για πόσο ανόητους λόγους γκρινιάζω και εκνευρίζομαι πολλές φορές. Με κατήργησαν στα ίδια μου τα μάτια. Είναι τόσο ανόητο να αγνοώ όλες τις ευτυχισμένες στιγμές που περνάνε και να εμμένω σε μικρές δυσκολίες που σε σχέση με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια ανθρώπων ανά τον κόσμο είναι μηδαμινές και ούτε καν άξιες λόγου.
Δείτε αυτό το video. Και είμαι σίγουρη πως αν το κάνετε με ανοιχτό μυαλό και καλή διάθεση θα δείτε πόσο άδικα αποπαίρνουμε τους φίλους μας, πόσο ανούσιοι είναι οι λόγοι που επιτρέπουμε να μας χαλούν τη διάθεση, πόσο ασήμαντα είναι τα περισσότερα προβλήματά μας και κυρίως, πόσο λάθος είναι οι προτεραιότητές μας. Καλό είναι το να δίνουμε έμφαση στα πράγματα που θέλουμε να κάνουμε αλλά καλύτερο είναι να έχουμε ανθρώπους δίπλα μας με τους οποίους μπορούμε να τα κάνουμε. Όσα προβλήματα και να έχουμε, πάντα είναι πιο ελαφρύ το βάρος τους όταν έχουμε τον ώμο ενός φίλου να στηριχτούμε. Αυτό είναι το μήνυμα που έλαβα εγώ από αυτό το video. Περιμένω με ανυπομονησία τα σχόλιά σας για τα όσα εσείς θ’ αποκομίσετε.