Βιβλιοθήκες και ιδιωτικά κεφάλαια

Ενστικτωδώς, εδώ και κάποια χρόνια το υποσυνείδητό μου με ωθούσε να πιστέψω ότι η πόλη των ονείρων μου είναι η Βοστώνη. Δεν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια ή όχι, σίγουρα όμως, η Μασσαχουσέτη είναι μια από τις πλέον πολιτισμένες πολιτείες των ΗΠΑ (αν όχι η πλέον πολιτισμένη). Σήμερα, λοιπόν, διαβάζοντας ένα άρθρο της Jessica Bartlett για την Boston Globe στο Boston.com, συνειδητοποίησα δυο – τρία πραγματάκια που ήρθαν να ενισχύσουν την προαναφερθείσα πεποίθησή μου.

Cool τύποι στη βιβλιοθήκη

Το άρθρο στο οποίο θα αναφερθώ σήμερα θα έπρεπε να το είχα διαβάσει 5 χρόνια πριν. Τουλάχιστον τότε, είχαμε όλοι περισσότερα λεφτά και άρα λιγότερα προβλήματα και περισσότερη διάθεση για έξω. Ο πρόλογος ίσως να μαρτυρά την τρικυμία που επικρατεί στο κρανίο μου αλλά θα εξηγηθώ αμέσως μετά. Το άρθρο της Jeneé Osterheldt είναι αφιερωμένο στον υπεύθυνο επικοινωνίας της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Kansas City. Ο ίδιος, με καταγωγή από την συγκεκριμένη πόλη, γεννημένος εκεί αλλά μεγαλωμένος μακριά, δηλώνει ότι “Η βιβλιοθήκη εξυπηρετεί την κοινότητα στην οποία μεγάλωσαν οι γονείς μου. Εξυπηρετεί τους μαθητές που πηγαίνουν στα σχολεία που πήγαν. Εξυπηρετεί τον τόπο που όρισε το ποιοι είναι και τους παρακίνησε να δώσουν σ’ εμένα και τον αδελφό μου την υπέροχη ζωή που είχαμε. Θέλω η βιβλιοθήκη να αντανακλά αυτή την κοινότητα”.

Βιβλιοθήκες και Δια Βίου Μάθηση (Μέρος 1ο)

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια τάση για αλλαγή στο ρόλο των βιβλιοθηκών. Σε ένα, σχετικά μικρό, βαθμό στην Ελλάδα και πολύ πιο έντονα στις βιβλιοθήκες της Ευρώπης και της Αμερικής, οι λαϊκές, κυρίως, βιβλιοθήκες αποκτούν ένα νέο προσανατολισμό. Στόχος, πλέον, γίνεται η δημιουργία προγραμμάτων στις βιβλιοθήκες που υποστηρίζουν τη μάθηση, προσφέρουν ίσες ευκαιρίες σε όλα τα μέλη της κοινότητας, οδηγούν στην προσωπική ολοκλήρωση των μελών της, ενθαρρύνουν την ενεργό συμμετοχή τους στην κοινωνία αυξάνοντας τις δυνατότητες τους για κοινωνική επανένταξη.